Ana içeriğe atla

Kayıtlar

Mayıs, 2012 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Şifa Niyetine...

Geçen hafta başında grip denen illet uzun bir aradan sonra beni yine yokladı. Vücudum ne kadar dirense de  metabolizmamın içerisinde her zaman yer almayı bilmiştir kendileri. Durur muyum ben de...O gün bebişlerimi karşı komşumda (aynı zamanda kendisi yardımcım olur) uyuttuk. Ben de kendime bol karabiberli bol limonlu sıcacık bir çay yaptım...Girdim yatağın içine...Aldım elime son Murakami kitabımı (1Q84)...Başladım okumaya...Ne kadar yatakta kaldım bilmiyorum ama sıcak yuvamı terkettiğimde kış uykusundan uyanmış küçük bir boz ayı gibi hissettim kendimi...Nihayetinde gribi yendim (şimdilik)! :))

Kitaba ilişkin olarak henüz yorum yapmak için çok erken sanırım. Bin küsur sayfalık kitabın yalnızca 170 sayfasını okumuş bulunmaktayım. Ancak Amerikalıların dediği gibi..."so far so good"...Türkçe meali: şimdiye kadar gayet güzeldi :) Merak uyandıran bir kitap olmuş...bakalım sonrasında neler hissedeceğim...

Okumak ya da Okuyamamak...

Kafam çook ama çok karışık. Ne okuyacağıma ya da neyi ne zaman okumam gerektiğine bir türlü karar veremiyorum. Kitaplar söz konusu olunca ayran gönüllü oldum çıktım. Kelebek misali bir kitaptan diğerine konup duruyorum.
Geçen ay Tutunamayanlar'a başladım. Başlamaz olaydım. Bu kitabı o kadar çok methetmişlerdi. Ben de kitabı alır almaz başladım okumaya ya da okuyamamaya. Bir kitap bu kadar kafa karıştırıcı olur mu?! Bu kadar ağır ilerler mi?! ve insanı bu kadar mı sıkar! Bu kitabı zevk alarak bir çırpıda okuduysanız lütfen sırrınızı benimle paylaşın...
Tutunamayanlar'a kendimi veremeyince Latife Hanım'ın Kağıtları'na başladım. Kitabın yarısına kadar her şey çok güzeldi. Ancak belli bir yerden sonra bir ağırlık çöktü. Kitap ilerleyemez oldu. Yazar çok fazla alıntı ve çok miktarda tekrara yer vermiş. Sanırım beni sıkan bu oldu.
Hadi dedim bu kitaba da bir ara verelim. Başladım Babamın Bavulu'nu okumaya. Neyseki bu kitap yüzümü güldürdü. Zaten kısa olan kitabı bir çır…

Kitapseverlere Duyurulur...

[Fotoğraf Kaynağı]

Bir adet kitap kulübü aranıyor! Sevgili kitapsever dostlar, yeni üyelere açık olan bildiğiniz, tanıdığınız, içinde bulunduğunuz veya bulunmadığınız bir kitap kulübü var ise, lütfen beni de aranıza alınız.  İletişim için yorum bırakabilir veya h[nokta]hazan [at] gmail[nokta]com adresine e-posta gönderebilirsiniz... Teşekkürler...

Kırtasiye Alışverişli Anneler Günü

İkizlerim henüz 2 yaşında. Dolayısıyla 'Gidin babanızı kandırın, bana Anneler Günü için pırlanta kolye alın' ısrarlarım ikizlerimin babalarının ellerinden tutarak ancak yan odaya kadar gidebilmeleriyle sonuçlandı. Ben de kendi kendime iş başa düştü dedim ve bebeklerimi de yanıma alarak vurdum kendimi yollara.

Önce en yakındaki markete uğrayarak haftalık alışverişimizi yaptık (ikizler kendileri için çilekli süt aldı ve üst baş, yüz göz çileğe bulundılar). Ardından fırına uğrayıp taze ekmek  ve katmer aldık (ikizler bu sefer de kendilerine simit alıp donlarına kadar susama battılar). Hemen sonrasında çocuk parkına uğrayıp sallandık, kaydık, zıpladık, hopladık (temiz kalan yerlerimizi de kirlettik).

Anneler gününü boş geçirmemek üzere ucuza mal edilen bu faaliyeti kendime alacağım minik bir hediyeyle sonlandırmak istedim. En yakınımdaki züccaciyeye girdim hemen. Aaa bir de ne göreyim;  Serrose'nin sık sık blog'unda bahsettiği renkli bantlardan. Hemen 2 tane seçtim kendime…

Yaşasın Alışveriş No.1

Pazartesi sendromu demedik, haftanın ilk gününün yorgunluğu demedik, akşam akşam eşimle vurduk kendimizi yollara. Bu ay ikizlerimizin doğum günü, hem kıyafet, hem süs, pasta ve saire bakarız diye niyet ettik Allah rızası için bir AVM kapısından girmeye. Neye niyet neye kısmet! Doğum günümüz için sadece Winnie the Pooh'lu tabak ve bardak almayı başardık. Alışverişin geri kalanı ise D&R'da kitap bakmakla geçti.

Ortam loş, aldıklarım da şeffaf ambalajlı olunca telefonumun kamerası parlama yaptı. Net çekemedim. Ama neler aldığımı ben sizlere sayayım. Öncelikle evimizin olmazsa olmazı aylık Pepee dergimiz, bunu almadan eve dönseydik ikizler bizi eve sokmazdı zaten. Bunu müteakip yine kurbağalı ve kangurulu olmak üzere iki adet ışıl ışıl simle kaplanmış çocuk kitabı. Ve nihayet aylardır almayı isteyip bir türlü ulaşamdığım kitabım "Mino'nun Siyah Gülü". Bu kitabı o kadar çok övdüler ki, bırakın okumayı alırken bile heyecanlandım. Umarım bu kitap hakkındaki hislerim…